God is betrokken op mijn leven
Het is inmiddels al heel wat jaren geleden, maar ik wil je graag meenemen in mijn ervaringen van Gods betrokkenheid op mijn leven. Ik heb -God zij dank- meerdere mogen ervaren, maar deze blijft tot op de dag vandaag zo duidelijk dat ik het jou niet wil onthouden.
Wij hebben drie kinderen mogen krijgen, twee dochters en één zoon. Toen onze zoon bijna drie en half was, hebben wij te horen gekregen dat hij een spierziekte heeft. In eerste instantie was dit bericht alles overheersend. Ik kon maar aan één ding denken en dat was dat ik afscheid zou moeten gaan nemen van hem. Ik zou hem gaan verliezen en in mijn hoofd was ik al bezig om te bedenken hoe dat er dan uit zou moeten zien. Het was lastig voor mij om hier mee om te gaan. Gelukkig had en heb ik mijn geloof. Echter, eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik niet zo met mijn geloof uit de voeten kon. Waar was God dan, Hij voelde zo ver weg. Het bekende gedicht over de ‘voetstappen in het zand’ kon ik niet beamen. Het zal wel, maar blijkbaar gold dat niet voor mij.
God is liefde
Zo n drie maanden voordat wij het bericht over onze zoon hoorden, overleed een zoontje van onze vrienden. Ruim zeven maanden hadden zij van hem mogen genieten, maar met een hartafwijking bleek het leven op aarde voor hem niet mogelijk.
Ik vond het maar lastig en samen met mijn vriendin spraken wij veelvuldig over hoe Gods werkwijze dan is. God wil toch geen dood, geen ziekte, geen rouw. Ik worstelde best wel met het feit dat het dan misschien toch een straf zou kunnen zijn?? Maar, waar zou die straf dan betrekking op hebben. Dat ik zondig ben besef ik maar al te goed, maar na belijden van mijn zonden en geloven dat Jezus de zonde voor mij heeft voldaan mag ik weten vrijgesproken te zijn.
God heeft mij, God heeft jou op het oog en wil zo graag betrokken zijn op jou en mijn leven. Wie ik ook ben, wat ik ook doe, Hij houdt van mij! Wie je ook bent, wat je ook doet, God houdt van jou! Telkens was mijn gebed of God mij terzijde wilde staan en mij wilde wijzen welke weg ik hierin mocht gaan. De officiële diagnose heeft lange tijd op zich laten wachten, maar Gods diagnose kwam eerder.
Op een middag zat ik bij de kinderen aan tafel en terwijl zij aan het knutselen waren, was ik ook bezig om van oude kaart, nieuwe te knutselen. Op een geven moment liep het tegen etenstijd en de boel moest opgeruimd worden. In basis nou niet gelijk een bijzondere bezigheid, ware het niet dat juist toen God tot mij ‘sprak’. Bij de snippers zat één snipper waar een hele duidelijke bemoedigende tekst op stond; ‘Ik, Ik ben het die u troost’. Deze tekst staat in Jesaja 51:12, kijkend en lezend in Jesaja zegt Jesaja mij dat ik mag vertrouwen op God. Hij is erbij!
Tot op de dag van vandaag mag ik vertrouwen op Gods aanwezigheid en Gods betrokkenheid op mijn leven. Ook op jou leven wil Hij zo graag betrokken zijn!
In mijn pastorale werk bij ouderen mag ik mensen ontmoeten die vaak al veel hebben meegemaakt. De ervaringen met God zijn wisselend en erg verschillend. Samen met hen mag ik dan in gesprek gaan en delen van mijn missie; ‘Gods aanwezigheid in gebrokenheid brengen’. Soms kan ik delen van mijn eigen ervaringen en mag mijn ervaring anderen helpen en bemoedigen.
Geschreven door Trijntje Klok, Zevenhuizen (Gn)