Hoe was je afgelopen jaar? Heb je genoten van een goed jaar en was je vaak blij? Of viel dit jaar tegen, had je het moeilijk, was er veel teleurstelling, verdriet, boosheid en/of ergernis? Heb je zin in het nieuwe jaar, of zie je er tegenop? Voelde je verbinding met je omgeving of afstand? We zijn als mensen geboren voor verbinding. Al voordat we geboren worden is onze verbinding met onze ouders van levensbelang. Kunnen we de stem van onze moeder en vader herkennen na onze geboorte. Hoe belangrijk zijn hun aanraking en liefdevolle aandacht. Voor de pasgeborene van levensbelang voor een veilige hechting en identiteitsvorming.
Tijdens het opgroeien breidt de wereld van ons mensen zich steeds verder uit en wordt het zelfbeeld gevormd. We mogen van geluk spreken wanneer we alle liefde, aandacht en kansen krijgen om op te groeien en te ontwikkelen tot geestelijk en lichamelijk gezonde mensen. Wat is het belangrijk dat we daarin onze grenzen leren kennen. Een goede opvoeding van onze ouders en verzorgers, goed onderwijs van leerkrachten en docenten zijn daarbij van groot belang en tot grote steun. In een wereld waarin we (hopelijk) mogen genieten van licht, hoop en welvaart leren we als het goed is ook van jongs af aan welke bedreigingen er op de loer liggen. Je kan zomaar verdwalen letterlijk en figuurlijk.
Online-wereld
Sinds de komst van social media bereiken ons regelmatig berichten over het gevaar van de onlinewereld. Waarschuwingen voor nepnieuws, schermtijd en de gevolgen voor ons intermenselijk contact. Zoals altijd met nieuwe uitvindingen krijgen we voorlichting wat de gevaren kunnen zijn en hoe we er het beste mee om kunnen gaan. Zodat we er niet door beschadigd raken. Aanbevelingen helpen ouders en opvoeders om hun kind zo laat mogelijk een mobiele telefoon te geven en met internet in aanraking te laten komen. Vaak gebeurt dit pas nadat het al een keer heel erg mis is gegaan. Iets wat aanvankelijk heel leuk en onschuldig lijkt, kan achteraf een groot gevaar gaan vormen. Kinderen en volwassenen kunnen door verleidingen van buitenaf verslavingen ontwikkelen de échte menselijke verbondenheid kwijtraken. We horen en zien hoe we verslaafd kunnen raken aan ons scherm met likes en shares. Uitgekookte programmamakers verleiden ons in hun jacht naar verkoop van producten. Ook kan het zomaar zijn dat je heel druk bent met bijvoorbeeld de rode lijn, online de blijde boodschap verkondigen of noem maar op. Ondertussen merk je niet op dat je verslaafd raakt en groei je uit elkaar, als vrienden, in je huwelijk of in je gezin en word je steeds eenzamer.
De Bron
Aangeleerd gedrag kan je ook weer afleren. Een vreugdevolle zin wat mij betreft. Wat een ontspanning en hoop geven deze woorden. Wanneer je merkt, of er door een ander op gewezen wordt, dat je toch wel erg afhankelijk bent geworden van je beeldscherm kan je wel erg schrikken. Of je schamen. Wat voor voorbeeld ben ik voor de kinderen, voor mijn omgeving wanneer ik geen dag zonder een beeldscherm kan? Bedenk dan dat die gewoonte, die een verslaving werd ook weer af te leren is. Geen ‘slaaf meer van’ maar bewustwording en discipline toepassen. We kunnen zomaar heel eenzaam worden wanneer we de connectie gaan missen. Het leven is te kort om ons druk te maken om allerlei meningen, niets te willen missen en ons steeds maar te willen bewijzen. Voordat je het weet kan de stem van verwarring, hopeloosheid, angst en zorg de overhand krijgen. Door alle berichten die je te zien en te horen krijgt. Wat heerlijk om dat aangeleerde (scherm)gedrag weer af te leren en je te richten op de stilte en rust. Waar gaat het nu eigenlijk echt om? We zijn mensen van vlees en bloed, die kunnen genieten en praten met elkaar aan de keukentafel. Lachen en elkaar in de ogen kijken. Die vriendelijk zijn en elkaars pijn en verdriet zien. Welke mening we ook hebben, wees bereid om elkaar te begrijpen en vergevingsgezind te zijn. Ons grote voorbeeld hierin mag Jezus zijn. Hoe eenzaam was hij, bijvoorbeeld in de woestijn toen Satan hem verzocht. En op het laatst vlak voordat hij stierf, toen Hij uitriep: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’ Johannes 3:16 laat ons zien dat de Vader zijn Zoon naar de wereld zond om zondaars te redden. Door Zijn oneindige liefde is het door Jezus’ offer aan het kruis weer goed tussen God en de mensen. Wat een genade.
Op Koers
Ik las in De Nieuwe Koers een artikel van Alain Verheij over een ‘intimiteitsparadox.’ Ik kende het woord niet. Beschreven wordt hoe we mensen nabij kunnen zijn en zij ons, maar ook dat we afstand moeten en kunnen houden om zelf rust te hebben en verbonden te blijven met onze Bron. Vanuit die rust kan je weer delen en aandacht hebben voor anderen.
Zeven tips die hij meegeeft:
- Leer alleen zijn. Zit regelmatig zonder smartphone. Wie niet in eigen gezelschap kan verkeren, maakt moeilijk echte verbinding.
- Stel concrete vragen. Niet ‘Hoe gaat het?’ maar ‘Wat heb je gisteren gedaan?’ Dat biedt haakjes voor een echt gesprek.
- Deel ook zelf. Als er geen vraag terugkomt, vertel dan iets over jezelf. Mensen waarderen openheid, ook zonder erom te vragen.
- Kies voor fysieke aanwezigheid. Conflicten per WhatsApp? Online los je niets op. Intieme contacten verdienen persoonlijk contact. Investeer in goede relaties.
- Hou je offline/online gedrag onder de loep. Ben je digitaal anders dan in het echt? Experimenteer: laat anderen een rol spelen in wie je bent door je een spiegel voor te laten houden.
- Creëer smartphonevrije momenten. Houd bewust offline plekken en tijden aan. Al een week zonder kan wonderen doen.
- Oefen echte ontmoeting. Groet voorbijgangers, maak oogcontact. Ook al pakt het niet altijd goed uit, je traint jezelf in menselijk contact.
Ik wens je veel verbinding en mooie ontmoetingen toe. Met de mensen om je heen, maar ook in de rust en stilte. Voel je je eenzaam en alleen? God ziet, kent en hoort je en houdt eindeloos veel van je, onvoorwaardelijk. Oefen je in stille tijd. En, als het nodig is, roep het uit naar hem, klaag maar en vraag Hem om hulp. Hij is je Eeuwig trouw en geeft je wat je nodig hebt. Daar mag je zeker van zijn.
Alle goeds voor het nieuwe jaar en Adieu!
Geschreven door Joke Kortenoeven, coaching en counseling Adieu, Rotterdam